Ευχές

Το Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου μας εύχεται σε σας και σε όσους αγαπάτε, Καλά Χριστούγεννα και ένα νέο έτος με Υγεία, Χαρά, Δημιουργικότητα και Ευημερία.
Καλές Γιορτές!

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το διδακτικό προσωπικό του 11ου Δημοτικού Σχολείου Καβάλας σας προσκαλεί να τιμήσετε με την παρουσία σας την Χριστουγεννιάτικη γιορτή που διοργανώνει το σχολείο μας την Τρίτη 17 Δεκεμβρίου και ώρα 18.00. Την ίδια μέρα στις 17.30, το σχολείο μας διοργανώνει bazaar με (πολύ όμορφες!) κατασκευές των παιδιών.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

ΔΕΥΤΕΡΑ	18:00-19:30	Παραδοσιακοί Χοροί (παιδικό τμήμα)
	19:30-21:00	Παραδοσιακοί Χοροί (τμήμα ενηλίκων)
	20:00-21:00	Zumba
ΤΡΙΤΗ	19:30-21.00	Παραδοσιακοί Χοροί (τμήμα ενηλίκων)
	14:15-15:15	Μοντέρνος Χορός (παιδικό τμήμα)
	18:00-19:00	Ζωγραφική (παιδικό τμήμα)
	19:00-21:00	Ζωγραφική (τμήμα ενηλίκων)
	19:30-20:30	Zumba
ΠΕΜΠΤΗ	14:15-15:15	Μοντέρνος Χορός (παιδικό τμήμα)
	19:00-20:00	Θεατρικό Εργαστήρι (για παιδιά)

Οι δραστηριότητες γίνονται στο 11ο Δημοτικό Σχολείο Καβάλας

Βίντεο από την εκδρομή

Και το - κλασικό - γλέντι στο δρόμο της επιστροφής. Να είστε όλοι καλά!

Και τα παιδιά μας το ευχαριστήθηκαν!

Ξενάγηση στο φράγμα της Κερκίνης

Σε ταβέρνα της Κερκίνης, ο Αντιπρόεδρος του Συλλόγου ντοπαρισμένος από βουβαλίσιες μπριζόλες, σε καλλιτεχνικό οίστρο!

Στο οχυρό Ρούπελ. Σφιχτήκαμε και μόνο που μπήκαμε στις στοές - και σε καιρό Ειρήνης. Πώς να μην θαυμάσει κανείς το θάρρος και τον ηρωισμό των ανθρώπων εκείνων που αντιστάθηκαν στις ορδές των ναζί. Και πώς να μην αηδιάσει κανείς με τα αποβράσματα που τους νοσταλγούν...

Πρωινό ξεκίνημα - και φαίνεται!

Την Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2013 πραγματοποιήσαμε την πρώτη μας εκδρομή. Επισκεφθήκαμε το οχυρό Ρούπελ και την λίμνη Κερκίνη. Με την εκδρομή μας αυτή  γνωριστήκαμε καλύτερα, ψυχαγωγηθήκαμε, διασκεδάσαμε και, το σπουδαιότερο, ξεφύγαμε για λίγες ώρες από τα καθημερινά μας προβλήματα που στη συγκυρία των καιρών είναι πολύ σημαντικό. Ευχαριστούμε όλες και όλους για την συμμετοχή τους κι ευχόμαστε να είμαστε γεροί για να ξαναβρεθούμε!

Εκδρομή του Συλλόγου

Ο Σύλλογός μας διοργανώνει την Κυριακή 6 Οκτωβρίου εκδρομή στο Ρούπελ και στην Κερκίνη. Ελάτε μαζί μας να ξεσκάσουμε και να αποδράσουμε (οικονομικά) για μια Κυριακή από τα καθημερινά. 
Η τιμή συμμετοχής ανέρχεται στα 10€. Δηλώσεις συμμετοχής με καταληκτική ημερομηνία την 25η Σεπτεμβρίου στην κα. Αγγελική Μοσχοφίδου στο τηλ 6979665280

Το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκδήλωση του Συλλόγου μας. Γνωριστήκαμε καλύτερα, γράφτηκαν νέα μέλη, έγιναν εγγραφές στα τμήματα. Διασκεδάσαμε, χορέψαμε, το ευχαριστηθήκαμε. Ένα "ευχαριστώ" από καρδιάς στα παιδιά - εθελοντές που βοήθησαν κι ένα ακόμη "ευχαριστώ" σε όλους όσους μας τίμησαν με την παρουσία και τη συμμετοχή τους.
Και του χρόνου να είμαστε γεροί!

Εκδήλωση Πολιτιστικού Συλλόγου Ποταμουδίων

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ποταμουδίων οργανώνει εκδήλωση στην αυλή του 11ου Δημοτικού σχολείου το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου στις 8 μ.μ. Ελάτε να γνωριστούμε καλύτερα, να διασκεδάσουμε αλλά και να δηλώσουμε συμμετοχή στα τμήματα του Συλλόγου που θα δημιουργηθούν με τη δική σας συμμετοχή. Στο χώρο θα υπάρχει δημιουργική απασχόληση παιδιών καθώς και bazaar βιβλίων. Σας περιμένουμε!

ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΙΟΣ: Απόπειρα δολοφονίας

ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΙΟΣ

Απόπειρα δολοφονίας

(Από το "Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς...")

Ήμαστε πιτσιρικάδες στα Ποταμούδια, με εκείνη την αίσθηση ελευθερίας που μονάχα τα παιδιά των μαχαλάδων έχουν, και θυμήθηκα τότε που αποφασίσαμε να σκοτώσουμε τον κακομοίρη το δάσκαλό μας. Είμαστε ξανά μέσα στην τάξη και ψάλλουμε τον νέο εθνικό μας ύμνο: «Γιατίιι χαίρεεεται ο κόσμος και χαμογελάει πατέραααα…». Ο δάσκαλος, με κλειστά τα μάτια, γεμάτος εθνική έξαρση, κουνά τα χέρια του δεξιά κι αριστερά, προσπαθώντας μάταια να δώσει ρυθμό τις φωνές μας. Μια απότομη χειρονομία, και το τραγούδι, με μερικά ακόμα ξεφωνητά δεξιά αριστερά, σταμάτησε. Ο δάσκαλος έφκιαξε τη γραβάτα του, τράβηξε τα μανίκια του, δεξί ζερβί προς τα κάτω, έβαλε τα χέρια στο στήθος και μας λέει, παιδιά μου, έχω να σας αναγγείλω μίαν ευχάριστον είδησιν. Αύριο θα έρθει στην πόλη μας η Αυτού Μεγαλειότης ο Βασιλεύς των Ελλήνων, και σύσσωμον το σχολείο μας θα πάει να τον υποδεχθεί. Η αμφίεσις θα είναι η εξής: μαύρα παπούτσια, άσπρες κάλτσες, μπλε παντελόνι και άσπρο μπλουζάκι. Τα κορίτσια μαύρα παπούτσια, άσπρες κάλτσες, άσπρο φουστανάκι και μπλέ κορδέλα.

Φύγαμε πανευτυχείς, που λένε. Κείνο που κρατήσαμε, ήταν πως θα βλέπαμε το βασιλιά την άλλη μέρα. Πάμε σπίτι σφεντόνα. Ούτε αλητεία, ούτε τίποτα. Λέμε, έτσι κι έτσι. Ό,τι είχανε οι μανάδες μας μας το φόρεσαν. Όλος ο μαχαλάς ήτανε καπνεργάτες, άντε τώρα να ταιριάξεις στολή… Τέλος, πρωί πρωί, κάτω από έναν λαμπρό ανοιξιάτικο ήλιο παρατάσσεται ένα σχολείο πλυμένο, πεντακάθαρο, αλλά από αμφίεση; μ’ όλα τα χρώματα του κόσμου. Ο δάσκαλος, μόλις μας είδε, κόντεψε να του’ ρθει κόλπος. Το μάτι του γύρισε ανάποδα. Αγρίεψε, άφρισε και έβγαλε μια κραυγή, υποθέτω κάτι σαν «σαμποτάζ», ήταν βλέπεις και οργανωτής της Ε.Ο.Ν. του Μεταξά και παντού έβλεπε ανατρεπτικές ενέργειες… Μόλις συνήρθε, ορμάει μέσα στις σειρές και αρχίζει να μας πετάει έξω από τη γραμμή. Τελικά μείνανε καμιά δεκαριά πιτσιρίκια όλα κι όλα. Τα βάλανε μαζί με τις άλλες τάξεις που ξεδιάλεξαν, εμάς μας έβαλαν χω-ριστά. Σε λίγο ήρθε ο διευθυντής και μας λέει, παιδιά, εσείς δε θα έρθετε μαζί μας στην παρέλαση, διότι δεν έχετε την κατάλληλον αμφίεσιν. Θα μας περιμένετε εδώ μέχρι να επιστρέψουμε. Μαύρισε η καρδιά μας. Τι ήταν αυτή η «αμφίεση», δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε, κι ούτε κανένας μπορούσε να μας εξηγήσει. Το κλάμα, πήγε σύννεφο, εμείς, με τον Παυλάρα αρχηγό – ήταν δύο τρία χρόνια στην πρώτη, και το κεφάλι του ήταν γεμάτο καρούμπαλα από το τακούνι της κυρά Εφταλίας – μαζευτήκαμε σε μια γωνία κι αφού μέρωσε το κλάμα, λέει ο Παυλάρας: Ρε σεις, λέω να παίξουμε τα σκλαβάκια, κι άμα γυρίσουνε...

 Έτσι, το ρίξαμε στο παιχνίδι. Όταν κουραστήκαμε, κόντευε πια με μεσημέρι, αράξαμε στα παραπέτα της γέφυρας σα χελιδόνια στα σύρματα και περιμέναμε. Κάποια ώρα, φάνηκαν να’ ρχονται με το κουλουράκι στο χέρι και χαμόγελα ευτυχίας και περηφάνιας. Ε, και τότε έγινε… Θρήνος και οδυρμός. Δεν έμεινε παντελονάκι, πουκαμισάκι, κορδελίτσα… Τρέξαν οι μεγάλοι από τα γύρω μαγαζιά να τα γλιτώσουν, οπισθοχωρούμε και αρχίζουμε τον πετροπόλεμο, σπάσαμε κεφάλια, τζάμια… Το βράδυ, σαν σκόλασαν οι άνθρωποι από τα καπνομάγαζα, ο μαχαλάς ήταν ανάστατος. Οι πιο πολλοί πάντως μας έδωσαν δίκιο. Την άλλη μέρα, πάμε σχολείο – το θυμάσαι, μωρέ το σχολειό μας; Ήτανε δίπατο, ωραίο, με μεγάλα παράθυρα, εμείς ήμαστε στο κάτω πάτωμα, δύο μέτρα περίπου ύψος από τη γη. Τέλος, μπαίνει ο δάσκαλος μ’ ένα μάτσο βέργες από λυγαριά, κλειδώνει την πόρτα, διαλέγει μια χοντρή βέργα, τη ζυγιάζει στο χέρι του, τη λυγάει, απολαμβάνει τη στιγμή, που λένε, κι αφού μας κοιτάει καλά καλά, φωνάζει: Παυλάρας… Ο Παυλάρας, μόνιμος κάτοικος του τελευταίου θρανίου, σηκώνεται. Έλα δω. Προχωράει λοξά λοξά, σαν τον κάβουρα το ’να μάτι στο δάσκαλο, τ’ άλλο στο παράθυρο. Μόλις πλησιάζει το δάσκαλο, η λυγαριά μ’ ένα φοβερό σφύριγμα σκάει στα πόδια του. Ταυτόχρονα ο δάσκαλος κάνει να τον αρπάξει απ’ το γιακά. Ο Παυλάρας δίνει ένα σάλτο, καβαλάει το παράθυρο, και παρ’ τον κάτω. Το ίδιο κάνουμε και οι υπόλοιποι. Πηδάμε και τρέχουμε. Ανταμώνουμε στον Κουλέ, λίγο πιο κάτω από το σανατόριο, εκεί ήταν το μόνιμο στέκι μας. Μόλις μαζευτήκαμε και οι τέσσερις, λέει ο Παυλάρας, να ορκιστούμε. Λέμε, γιατί; Λέει, να ορκιστούμε και θα σας πω. Βγάζει ένα κομματάκι ξυράφι, μας χαράζει τις ρώγες απ’ τα δάχτυλα. Ανακατέψαμε τα αίματά μας, γίναμε αδέλφια – κάθε φορά που ήτανε να κάνουμε καμιά γερή κλεψιά, δηλαδή να κλέψουμε κανα καναρίνι από την κυρά-Κωνσταντινιά, ή να κάνουμε ντου στο βυσσινόκηπο του Αμερικάνου, ο Παυλάρας έτσι μας όρκιζε – αφού ορκιστήκαμε, μας λέει: Θα σκοτώσουμε το δάσκαλο! Μείναμε. Τέλος, κάποιος ρώτησε: και πώς θα γίνει;

Ο δάσκαλος ήταν, να πούμε, ρολόι Ελβετίας, ή γάιδαρος σε μαγγανοπήγαδο. Κάθε μέρα, την ίδια ώρα, με τις ίδιες κινήσεις, ακολουθούσε το ίδιο δρομολόγιο κι από την ίδια ακριβώς μεριά του δρόμου. Λέει λοιπόν ο Παυλάρας, θ’ ανεβούμε δυο στα κεραμίδια της κυρα-Ελπινίκης, κι άλλοι δυο απ’ την άλλη μεριά, στα κεραμίδια του Κολοκύθα –  ήταν στη στροφή ακριβώς, εκεί όπου το καλντερίμι ανηφοριζε και οι στέγες της κυρα-Ελπινίκης και του Κολοκύθα σχεδόν ενώνονταν πάνω απ’ το δρόμο. Εν τω μεταξύ, όπως ήταν αμφιθεατρικά χτισμένος ο μαχαλάς, απ’ την πίσω μεριά των σπιτιών οι στέγες ήταν σχεδόν ίσαμε το έδαφος. Μεσημέρι, σκαρφαλώνουμε ανά δύο στις στέγες, εφοδιασμένοι με κοτρώνες, σερνόμαστε ως την άκρη της στέγης και φερμάρουμε το δρόμο. Σε λίγο, να ο δάσκαλος που ανηφορίζει για το σπίτι του… Ο δάσκαλος, όπως θα θυμάσαι, δεν είχε τρίχα στο κεφάλι, η φαλάκρα του γυάλιζε σαν κολοκύθα. Θυμάμαι τώρα ότι το πρόβλημά μου δεν ήταν πώς θα σκοτώναμε το δάσκαλο, αλλά πώς θα ρίχναμε τις πέτρες πάνω σ’ αυτό το γυαλιστερό κεφάλι. Αν είχε τουλάχιστο μαλλιά, αν φορούσε καπέλο… Τέλος, είχαμε ορκιστεί. Φτάνει ο δάσκαλος από κάτω μας, πετάμε τις πέτρες, κάποια απ’ όλες τον βρίσκει κατακέφαλα, παρ’ τον κάτω. Από αυλή σε αυλή εμείς, στο δασάκι του Κουλέ. Καθίσαμε, παίξαμε, και το βραδάκι, λίγο πριν βασιλέψει ο ήλιος, κατηφορίζουμε για το μαχαλά. Ένας μαχαλάς ανάστατος. Μόλις μας βλέπουν οι μανάδες μας, πέφτουν απάνω μας: πού ήσαστε, βρε κοπρόσκυλα, πού γυρίζετε, για ελάτε εδώ και τα τέτοια. Εμείς, πού να πλησιάσουμε! Στεκόμαστε από μακριά. Εν τω μεταξύ, βλέπουμε μια ασυνήθιστη κίνηση. Χωροφύλακες με στολή, οι χαφιέδες με πολιτικά μπαινοβγαίνουν στα σπίτια του μαχαλά. Τι έγινε; Όταν βρήκαν το δάσκαλο με σπασμένο το κεφάλι, χάλασε ο κόσμος. Ο δάσκαλος, όπως σου είπα, ήταν και οργανωτής της Ε.Ο.Ν. Θεωρήθηκε λοιπόν απόπειρα δολοφονίας στελέχους της δικτατορίας, πλάκωσε η ασφάλεια και χτένιζε όλο το μαχαλά. Ο μαχαλάς όμως ήταν στέκι και κρυψώνα πολλών παράνομων κομμουνιστών που γλίτωσαν από τη δικτατορία του Μεταξά. Έγινε χαμός. Να πηδούν οι παράνομοι από κεραμίδι σε κεραμίδι και από αυλή σε αυλή. Τέλος, έγινε και ζημιά, τσακώσανε κάμποσους όπως μπουκάρανε ξαφνικά. Ήταν, να πούμε, κεραυνός εν αιθρία. Στο σπίτι μου, εκείνο τον καιρό, κρύβονταν δύο μέλη του Μακεδονικού Γραφείου. Ευτυχώς, γλιτώσανε. Έπιασαν όμως το γέρο μου και πολλούς άλλους. Θρήνος. Εμείς τσιμουδιά, τον κοριό. Δεν ήτανε τόσο ο όρκος, όσο ο φόβος για τη ζημιά που έγινε. Από τότε, βάλαμε τέρμα στο σχολείο. Για μένα ήρθε πιο βολικά, μιας και, αφού πιάσανε το γέρο μου, έπρεπε και κάποιος άλλος να δουλέψει εκτός από τη μάνα. Όταν καταλάγιασαν τα πράματα – αυτά τα’ μαθα μετά, όταν μεγάλωσα – τα στελέχη του Γραφείου που διασώθηκαν, άρχισαν  να ψάχνουν να δουν τι έγινε, δηλαδή ποιοι αποπειράθηκαν να σκοτώσουν το δάσκαλο. Ύστερα από πολλή σκέψη, κατέληξαν πως ήταν προβοκάτσια των τροτσκιστών. Μια ζωή, ό,τι συνέβαινε έξω από το πεντάγραμμο, το φορτώναμε στους τροτσκιστές… Όμως ο γιατρός, που ήταν και επικεφαλής, ένας πολύ καλός άνθρωπος που έμενε σπίτι μας – γλίτωσε κι αυτός, τον σκότωσαν όμως αργότερα οι Βούλγαροι το ’42 στο Στρυμόνα – έξυπνος και φίνος, όπως σου’ λεγα, δεν του’ βγαινε το συμπέρασμα: προβοκάτσια = τροτσκιστές. Κι ένα βράδυ, μόλις γύρισα από τη δουλειά, δούλευα τότε σ’ ένα φούρνο για μια φραντζόλα ψωμί την μέρα, με φώναξε στην κάμαρά του. Εγώ είπα πως θα’ θελε να πάω πάλι κανα δεματάκι πουθενά (πότε πότε κουβάλαγα κάτι τέτοια δεματάκια, στη ζούλα, όπως μας είχανε ψήσει). Τέλος, λέω κάτι τέτοιο θα θέλει. Μόλις μπαίνω μέσα, μου λέει, καλώς τον, τι γίνεται; Λέω, καλά. Μου λέει, πώς πάει η δουλειά; Εγώ, καλά, αλλά λίγο κρύα, κάποιο στήσιμο μου μύρισε η κουβέντα. Ψυλλιάστηκε την κρυαμάρα μου και μου λέει, ξέρεις τι θέλω να σε ρωτήσω; Και πριν προλάβω να πω όχι, μου λέει, μήπως μάθατε τίποτα για το ποιος χτύπησε το δάσκαλό σας; Ε, λέω, καλά… Τι «καλά»; Ξέρεις; Ε, λέω, ξέρω, Ποιος; Είμαι ορκισμένος, δε λέω. Βρε αμάν, βρε ζαμάν, τίποτα εγώ. Τέλος, με πιάνει με τα λιμά, με όρκους και τα τέτοια, ώσπου το ξεφουρνίζω. Και γιατί τον χτυπήσατε; Γι’ αυτό και γι’ αυτό. Έβαλε κάτι γέλια, μέχρι που του’ ρθαν δάκρυα στα μάτια. Εντάξει, μου λέει, ο όρκος όρκος, είσαι τσίφτης, τσάκω κι ένα δίφραγκο. Τ’ άρπαξα στον αέρα. Έτσι τελείωσε αυτή η ιστορία.

Ο φούρνος του Γεράσιμου, 1966

Παλιές φωτο της συνοικίας

Όποιος/όποια έχει παλιές ή σχετικά παλιές φωτο από τα Ποταμούδια (τοπίου, παρεών, σχολείου κλπ) ας τις ανεβάσει στο Facebook (https://www.facebook.com/groups/329847600482763/ ) ή να επικοινωνήσει με mail που βρίσκεται κάτω από την ανάρτηση

Βρείτε μας στο Facebook

Η ομάδα του Συλλόγου στο Facebook βρίσκεται στο https://www.facebook.com/groups/329847600482763/

Ένα κειμενάκι-διαμάντι από τον N. Ρουδομέτωφ, πρόεδρο του Ιστορικού & Λογοτεχνικού Αρχείου Καβάλας. Αξίζει να το διαβάσετε: Ο δάσκαλος Δαυίδ ή Δαυίδ ο Δάσκαλος

Ήταν Οκτώβρης του 1944. Μόλις είχαμε απελευθερωθεί από τους Βούλγαρους με την είσοδο του 26ου Συντάγματος του Ε.Λ.Α.Σ. στην Καβάλα, στις 13 του Σεπτέμβρη. Τα τριάμισι χρόνια της Βουλγαρογερμανικής κατοχής ήταν πλέον ένας φριχτός εφιάλτης που τελείωσε. Τα ίχνη του, όμως, φαίνονταν καθαρά σε όλους τους κατοίκους της πόλης. Φτώχεια, πείνα, έλλειψη κάθε αγαθού στην αγορά που, και αν υπήρχε, δεν υπήρχαν τα χρήματα για να αγορασθεί. Η ανεργία ήταν καθολικό φαινόμενο και η εξαθλίωση γενική.

Οι οργανώσεις του ΕΑΜ, Αλληλεγγύης κλπ. προσπαθούσαν με διανομές τροφίμων στους κατοίκους να ανακουφίσουν την κατάσταση, αλλά τα προς διανομή αγαθά ήταν ελάχιστα. Υπήρχε τεράστια ανάγκη οργάνωσης για να καλυφθεί το κενό που άφησε ο βουλγαρικός κρατικός μηχανισμός που είχε φύγει άρον-άρον, φροντίζοντας όμως να πάρει μαζί του ακόμη και τις γλάστρες της οικοσκευής του.

Μια από τις πρώτες ενέργειες της τοπικής Αυτοδιοίκησης ήταν η οργάνωση των σχολείων. Είχαν περάσει ήδη τέσσερα χρόνια από τότε που είχαν κλείσει τα σχολεία και στο διάστημα αυτό τα Ελληνόπουλα μαθαίναμε ελάχιστα γράμματα στο σπίτι από τους γονείς μας, δεδομένου ότι δεν είχε μείνει πλέον κανένα ελληνικό βιβλίο ή έντυπο. Οι Βούλγαροι, σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής, απαγόρευαν, επί ποινή άμεσου ξυλοδαρμού και την απλή ομιλία της ελληνικής γλώσσας μεταξύ Ελλήνων !!! Έτσι οι σπουδές των παιδιών διακόπηκαν, στο επίπεδο που υπήρχαν την 28η Οκτωβρίου 1940, όταν ο φριχτός ήχος της σειρήνας του Δημαρχείου είχε διακόψει τα μαθήματα στα σχολεία αναγγέλλοντας την Ιταλική

επίθεση και την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου. Μετά από τέσσερα χρόνια όλα τα παιδιά είχαμε μείνει πολύ πίσω στα γράμματα και όπως προανέφερα η αναδιοργάνωση της εκπαίδευσης ήταν κυρίαρχο αίτημα όλων των κατοίκων και πρωτεύον μέλημα της τοπικής Αυτοδιοίκησης. Δυστυχώς, όμως, δεν υπήρχαν δάσκαλοι. Οι περισσότεροι είχαν καταφύγει στις γερμανοκρατούμενες περιοχές, οι οποίες τον Σεπτέμβρη του 1944 ήταν ακόμη κάτω από γερμανική κατοχή, καθώς οι Γερμανοί εξακολουθούσαν, παρά τις ήττες τους, να κατέχουν ολόκληρη τη νότιο και βορειοδυτική Ελλάδα μέχρι τον Στρυμόνα.

Υπήρχαν ελάχιστοι (από τους προπολεμικούς δασκάλους) που είχαν παραμείνει στην πόλη μας, αλλά οι περισσότεροι δεν ενέπνεαν εμπιστοσύνη στις αρχές λόγω των αστικών τους φρονημάτων. Η έλλειψη δασκάλων δεν αποθάρρυνε τους διοικούντες. Αναπλήρωσαν το κενό εκ των ενόντων, με γνωστούς, φίλους κ.λπ. Κάποιοι απ’ αυτούς είχανε τελειώσει λίγες τάξεις ή και ολόκληρο το Γυμνάσιο, άλλοι ήταν απλώς απόφοιτοι του Δημοτικού. Όλοι όμως κλήθηκαν να υπηρετήσουν ως δάσκαλοι και κατ' αυτόν τον τρόπο επανδρώθηκαν τα σχολεία της πόλης και των χωριών.

Το Δημοτικό Σχολείο των Ποταμουδίων (το σημερινό 11ο Δημοτικό σχολείο) λειτουργούσε στα τελευταία δυόμισι χρόνια της Κατοχής ως βουλγάρικο σχολείο, με Βούλγαρους δασκάλους, για τα βουλγαρόπαιδα και από την άποψη κτιριακών εγκαταστάσεων και εξοπλισμού ήταν από τα καλύτερα της Καβάλας. Ήταν λοιπόν και από τα πρώτα που λειτούργησαν μετά την απελευθέρωση, στις αρχές του Οκτώβρη του 1944. Σ' αυτό το Δημοτικό σχολείο μ’ έγραψε η μητέρα μου, μόλις άρχισαν οι εγγραφές.

Το θέαμα των παιδιών που μαζεύτηκαν ήταν το λιγότερο άθλιο. Κακοζωισμένα από τη μπομπότα της Κατοχής, με την πείνα να είναι φανερή στα μάτια τους, σκελετωμένα τα περισσότερα, με μπαλωμένα ρούχα να καλύπτουν τα αδύνατα κορμάκια, με τις ψείρες να κυκλοφορούν κατά χιλιάδες στα μπαλωμένα ρουχαλάκια, με ξύλινα χειροποίητα παπούτσια (τσόκαρα), ή από πλεχτό σχοινί, στα πόδια, ήταν η απόλυτη εικόνα της εξαθλίωσης. Μπήκαμε όλα τα παιδιά σε σειρές μπροστά στην πόρτα του σχολείου και στο κεφαλόσκαλο είχαν μαζευτεί οι «δάσκαλοι» που μας κοίταζαν με απορία διερωτώμενοι πώς θα ανταποκρίνονταν στα νέα, απροσδόκητα καθήκοντα που η μοίρα τούς επιφύλαξε.

Μας μίλησε κάποιος με σοβαρό ύφος, για τη λευτεριά και τη νίκη ενάντια στο φασισμό και μας έβαλαν στις τάξεις. Η κατανομή έγινε αργότερα, σύμφωνα με την ηλικία των παιδιών και πολύ σύντομα άρχισαν τα μαθήματα. Με κατέταξαν στην τέταρτη τάξη του Δημοτικού διότι ήμουν ήδη 11 χρονών και όταν άρχισε ο πόλεμος στα 1940 ήμουν μαθητής της δευτέρας τάξης στο σχολείο απέναντι από το Δημαρχείο. Τα πράγματα όμως ήταν πολύ χαλαρά, με συνεχείς ανακατατάξεις των παιδιών, διότι υπήρχαν μερικά που στη διάρκεια της Κατοχής ήταν στη Θεσσαλονίκη και παρακο-λουθούσαν κανονικά μαθήματα στα ελληνικά σχολεία. Αυτά τα παιδιά είχαν προχωρήσει κανονικά, ενώ εμείς που είχαμε περάσει

την Κατοχή εκτός σχολείου είχαμε μείνει πολύ πίσω. Ήταν λοιπόν λογικό κάποια παιδιά να πηγαίνουν σε μεγαλύτερη τάξη και κάποια άλλα, παρ’ ότι είχαν την ίδια ηλικία με τα πρώτα, να πηγαίνουν σε μικρότερη. Ο πρώτος «δάσκαλος» που μπήκε στην τάξη μας ήταν ο Δαυίδ.

Στο σημείο αυτό, θέλω να κάνω μια διευκρίνιση. Τα εισαγωγικά στη λέξη δάσκαλος τα βάζω μόνο για να τονίσω ότι οι αυτοσχέδιοι δάσκαλοι δεν είχαν τα τυπικά προσόντα για να φέρουν τον τίτλο χωρίς βέβαια τα εισαγωγικά. Το παιδαγωγικό τους έργο, μερικές φορές, ήταν εξαιρετικά εντυπωσιακό, ιδιαίτερα όταν είχαν το χάρισμα εκείνο της άνετης επικοινωνίας με τα παιδιά, σε συνδυασμό με την αγάπη, τον ήρεμο χαρακτήρα και την διάθεση να μεταφέρουν με εύκολες και κατανοητές μεθόδους τις γνώσεις στους μαθητές τους, προσόντα που ανιχνεύονται πανεύκολα από τα παιδιά.

Πριν από τον πόλεμο τον δάσκαλο φυσικά τον φωνάζαμε «κύριο». Στο νέο σχολείο μάς είπαν ότι η λέξη κύριος καταργήθηκε γιατί θυμίζει αφεντικά και ότι όλοι είμαστε σύντροφοι ή συναγωνιστές. Γι’ αυτό έπρεπε λοιπόν να τον φωνάζουμε με την προσφώνηση «σύντροφε δάσκαλε» ή «συναγωνιστή δάσκαλε» ή απλά «δάσκαλε». Έτσι τον δάσκαλό μας τον Δαυίδ τον φωνάζαμε συναγωνιστή ή σύντροφε ή απλά δάσκαλε, γεγονός που τον ξάφνιαζε και έφερνε ένα αχνό χαμόγελο στο συνήθως σοβαρό πρόσωπό του. Ήταν ένας άνδρας περίπου 40 χρόνων, ίσως και νεότερος, σ’ εμάς όμως έμοιαζε πολύ μεγάλος. Το καθαυτό επάγγελμά του ήταν καπνεργάτης και οι γραμματικές του γνώσεις περιορισμένες αλλά σίγουρα πολύ περισσότερες από τις δικές μας. Είχε ήπιο χαρακτήρα και μας φερόταν με ζεστασιά, αγάπη και κατανόηση. Το κυρίαρχο πρόβλημα των δύσκολων καιρών ήταν το φαγητό και τα υπόλοιπα απαραίτητα σε κάθε οικογένεια, σαπούνι, ρούχα, παπούτσια. Η ανεργία ήταν γενική και το χρήμα δεν κυκλοφορούσε καθόλου, εκτός από ελάχιστα λέβα, δίχως αξία, υπόλοιπα της Κατοχής. Τα άμεσα προβλήματα επισιτισμού ήταν τόσο επιτακτικά, καθώς ο κόσμος κυριολεκτικά πεινούσε, ώστε τα μαθήματα στα σχολεία έμοιαζαν πολλές φορές σαν άκαιρη πολυτέλεια μπροστά στις άλλες μεγάλες ανάγκες της επιβίωσης.

Το πρώτο μεγάλο πρόβλημα που αντιμετώπισε ο δάσκαλός μας, ήταν η παντελής έλλειψη σχολικών βιβλίων κάθε είδους. Μας είπε ότι πολύ σύντομα θα είχαμε νέα βιβλία, τα οποία ήδη ετοιμάζονταν. Τα ελάχιστα προπολεμικά βιβλία που είχαν διασωθεί από τις έρευνες των Βουλγάρων στα σπίτια, δεν θεωρούνταν κατάλληλα αφού σχεδόν όλα είχαν προπαγανδιστικά συνθήματα και κείμενα της 4ης Αυγούστου. Έτσι, ο καημένος ο δάσκαλός μας ήταν υποχρεωμένος να προσπαθεί να μας μεταφέρει γνώσεις χωρίς σχεδόν κανένα βοήθημα. Επιστράτευε φιλότιμα όλες τις ικανότητές του, σε μια πραγματικά συγκινητική προσπάθεια, καθώς η επιθυμία του να μας βοηθήσει ήταν ολοφάνερη και αγωνιώδης. Πολλές φορές η προσπάθειά του τον εξουθένωνε ψυχικά, γεγονός που εμείς τα παιδιά το αντιλαμβανόμασταν και προσπαθούσαμε να μην τον στεναχωρούμε.

Θα αναφέρω μερικά χαρακτηριστικά γεγονότα από το σύντομο αυτό διάστημα της μαθητείας μας, τα οποία έμειναν ανεξίτηλα τυπωμένα στη μνήμη μας και τα οποία σκιαγραφούν τον Δαυίδ τον δάσκαλο, αλλά και τον Δάσκαλο Δαυίδ.

Ένα από τα πρώτα μαθήματα ήταν και η Γεωγραφία της Ελλάδας. Όπως προανέφερα βιβλία δεν υπήρχαν. Έτσι ο δάσκαλός μας χρειαζόταν να αυτοσχεδιάζει συνεχώς. Σ’ ένα από τα πρώτα μαθήματα, μας υπαγόρευσε και γράψαμε στα τετράδιά μας, τα μεγαλύτερα βουνά της Ελλάδας και μας είπε ότι θα μας ρωτούσε στο επόμενο μάθημα και θα πρέπει να τα έχουμε μάθει. Αφού γράψαμε ένα σωρό βουνά που για μας ήταν τελείως άγνωστα, χτύπησε το κουδούνι του διαλείμματος και ετοιμάστηκε να βγει από την τάξη. Τότε, ένας συμμαθητής μας, ο Φραγκάκης, ο οποίος μόλις είχε έλθει από τη Θεσσαλονίκη όπου ήταν σ’ όλο το διάστημα της Κατοχής και βεβαίως πήγαινε κανονικά σχολείο, φώναξε:

-Συναγωνιστή δάσκαλε, δεν μας είπες να γράψουμε τον… Όλυμπο !!!

Πραγματικά ο δάσκαλός μας είχε παραλείψει να αναφέρει τον Όλυμπο όταν μας υπαγόρευε τα ονόματα των βουνών, προφανώς γιατί το ξέχασε ή δεν το γνώριζε. Γύρισε λοιπόν, μας κοίταξε λυπημένα και είπε αναστενάζοντας :

-Γράψτε και τον Όλυμπο!!!

Ένα άλλο περιστατικό απ' αυτό το σύντομο διάστημα ήταν το ακόλουθο :

Ένα πρωί ήλθε στο σχολείο ένα κάρο με μερικά τόπια τσούλι, είδος πρόχειρου, ευτελούς χοντροφτιαγμένου υφάσματος για καπνοδέματα. Με αυτό το ύφασμα κατασκεύαζαν και τσουβάλια. Στα χρόνια της Κατοχής, οπόταν δεν υπήρχαν πλέον υφάσματα κανονικά, ο κόσμος χρησιμοποιούσε τα τσούλια, όταν μπορούσε να τα βρει, για την κατασκευή ρούχων. Η αραιή ύφανση παρείχε ελάχιστη προστασία από το κρύο και η αντοχή του ήταν πολύ περιορισμένη. Παρ’ όλη την ακαταλληλότητά του, ακόμη κι αυτό ήταν δυσεύρετο. Τα τόπια λοιπόν τα έστειλε η Τοπική Αυτοδιοίκηση για να διανεμηθούν δωρεάν στους μαθητές ως ύφασμα ρούχων. Στη δική μας τη τάξη δόθηκε στον δάσκαλό μας ένα τόπι τσούλι με την εντολή να το διανείμει σ' όσους είχαν μεγαλύτερη ανάγκη. Η ποσότητα υφάσματος που περιείχε το τόπι ήταν μικρή, έφθανε δεν έφθανε για δέκα μαθητές, ενώ ήμασταν στην τάξη πάνω από εξήντα παιδιά.

Ο δάσκαλός μας βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση, σε ποιον να δώσει και σε ποιον να αρνηθεί. Αποφάσισε λοιπόν να ρωτήσει όλους μας ποιος είχε την μεγαλύτερη ανάγκη. Με το που τέλειωσε την ερώτηση, εξήντα μικρά χεράκια σηκώθηκαν με βία φωνάζοντας:

-Εγώ δάσκαλε…

Τέλειο αδιέξοδο. Ο Δαυίδ μας κοίταξε αμήχανος και σκεφτόταν με ποιο τρόπο θα μπορούσε να αποφασίσει ποιοι από τους μαθητές του είχαν τη μεγαλύτερη ανάγκη, χωρίς να στεναχωρήσει τους υπόλοιπους. Σε μια στιγμή το πρόσωπό του φωτίστηκε από την έμπνευση και μας αναγγέλλει θριαμβευτικά ως νέος Σολομών :

-Όσοι έχουν τα μεγαλύτερα μπαλώματα στα παντελονάκια τους, αυτοί θα πάρουν.

Με το που τελείωσε τη φράση του εξήντα πιτσιρικάδες βρέθηκαν πάνω στο θρανίο τους με γυρισμένα τα οπίσθια προς τον δάσκαλο, φωνάζοντας, με τους δείκτες των χεριών τους να στοχεύουν τον πισινό τους:

-Να, δάσκαλε δες, εγώ έχω μεγάλο μπάλωμα…

Η σκηνή ήταν τόσο κωμική, ώστε όλοι βάλαμε τα γέλια και σταματήσαμε να διεκδικούμε με τόση επιμονή το τσούλι. Έτσι ο δάσκαλός μας έκανε τη διανομή χωρίς παρατράγουδα, αφού ο ίδιος ήξερε λίγο-πολύ τους έχοντες μεγαλύτερη ανάγκη.

Έχουν περάσει σχεδόν εβδομήντα χρόνια από το παραπάνω γεγονός και παραμένει στη μνήμη μου ζωηρό σα να έγινε χθες. Όπως παραμένει και η ανάμνηση του δάσκαλου Δαυίδ, του απλού ανθρώπου του λαού, που προσπάθησε με αγάπη, υπομονή και επιμονή να μας μάθει όσα περισσότερα γράμματα μπορούσε, όχι για να δικαιολογήσει τον πενιχρό μισθό του, αλλά γιατί ήταν ολοφάνερο ότι μας αγαπούσε πραγματικά.

Έτσι έμεινε στη μνήμη μας. Όχι ο δάσκαλος Δαυίδ, αλλά Δαυίδ ο Δάσκαλος…

Με συγκίνηση, τιμώντας τη μνήμη του, παραδίδω το άγνωστο, άσημο όνομά του, για την μικροϊστορία του τόπου μας…. Δαυίδ Σμέρλας, ο Δάσκαλος, κάτοικος εν ζωή Ποταμουδίων. Επάγγελμα καπνεργάτης.

Σεπτέμβριος ή Οκτώβριος 1944

11ο Δημοτικό Σχολείο. Σεπτέμβριος ή Οκτώβριος 1944, επί «Λαοκρατίας» ή «Αυτοδιοίκησης». Η δασκάλα είναι η Ρόζα Μπεζά.
(Αρχείο Ειρήνης Κελβερίδου)

Ένα κείμενο του Χρόνη Μίσιου για τα προπολεμικά Ποταμούδια.

ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΙΟΣ*

Απόπειρα δολοφονίας

Ήμαστε πιτσιρικάδες στα Ποταμούδια, με εκείνη την αίσθηση ελευθερίας που μονάχα τα παιδιά των μαχαλάδων έχουν, και θυμήθηκα τότε που αποφασίσαμε να σκοτώσουμε τον κακομοίρη το δάσκαλό μας. Είμαστε ξανά μέσα στην τάξη και ψάλλουμε τον νέο εθνικό μας ύμνο: «Γιατίιι χαίρεεεται ο κόσμος και χαμογελάει πατέραααα…». Ο δάσκαλος, με κλειστά τα μάτια, γεμάτος εθνική έξαρση, κουνά τα χέρια του δεξιά κι αριστερά, προσπαθώντας μάταια να δώσει ρυθμό τις φωνές μας. Μια απότομη χειρονομία, και το τραγούδι, με μερικά ακόμα ξεφωνητά δεξιά αριστερά, σταμάτησε. Ο δάσκαλος έφκιαξε τη γραβάτα του, τράβηξε τα μανίκια του, δεξί ζερβί προς τα κάτω, έβαλε τα χέρια στο στήθος και μας λέει, παιδιά μου, έχω να σας αναγγείλω μίαν ευχάριστον είδησιν. Αύριο θα έρθει στην πόλη μας η Αυτού Μεγαλειότης ο Βασιλεύς των Ελλήνων, και σύσσωμον το σχολείο μας θα πάει να τον υποδεχθεί. Η αμφίεσις θα είναι η εξής: μαύρα παπούτσια, άσπρες κάλτσες, μπλε παντελόνι και άσπρο μπλουζάκι. Τα κορίτσια μαύρα παπούτσια, άσπρες κάλτσες, άσπρο φουστανάκι και μπλέ κορδέλα.

Φύγαμε πανευτυχείς, που λένε. Κείνο που κρατήσαμε, ήταν πως θα βλέπαμε το βασιλιά την άλλη μέρα. Πάμε σπίτι σφεντόνα. Ούτε αλητεία, ούτε τίποτα. Λέμε, έτσι κι έτσι. Ό,τι είχανε οι μανάδες μας μας το φόρεσαν. Όλος ο μαχαλάς ήτανε καπνεργάτες, άντε τώρα να ταιριάξεις στολή… Τέλος, πρωί πρωί, κάτω από έναν λαμπρό ανοιξιάτικο ήλιο παρατάσσεται ένα σχολείο πλυμένο, πεντακάθαρο, αλλά από αμφίεση; μ’ όλα τα χρώματα του κόσμου. Ο δάσκαλος, μόλις μας είδε, κόντεψε να του’ ρθει κόλπος. Το μάτι του γύρισε ανάποδα. Αγρίεψε, άφρισε και έβγαλε μια κραυγή, υποθέτω κάτι σαν «σαμποτάζ», ήταν βλέπεις και οργανωτής της Ε.Ο.Ν. του Μεταξά και παντού έβλεπε ανατρεπτικές ενέργειες… Μόλις συνήρθε, ορμάει μέσα στις σειρές και αρχίζει να μας πετάει έξω από τη γραμμή. Τελικά μείνανε καμιά δεκαριά πιτσιρίκια όλα κι όλα. Τα βάλανε μαζί με τις άλλες τάξεις που ξεδιάλεξαν, εμάς μας έβαλαν χωριστά. Σε λίγο ήρθε ο διευθυντής και μας λέει, παιδιά, εσείς δε θα έρθετε μαζί μας στην παρέλαση, διότι δεν έχετε την κατάλληλον αμφίεσιν. Θα μας περιμένετε εδώ μέχρι να επιστρέψουμε. Μαύρισε η καρδιά μας. Τι ήταν αυτή η «αμφίεση», δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε, κι ούτε κανένας μπορούσε να μας εξηγήσει. Το κλάμα, πήγε σύννεφο, εμείς, με τον Παυλάρα αρχηγό – ήταν δύο τρία χρόνια στην πρώτη, και το κεφάλι του ήταν γεμάτο καρούμπαλα από το τακούνι της κυρά Εφταλίας – μαζευτήκαμε σε μια γωνία κι αφού μέρωσε το κλάμα, λέει ο Παυλάρας: Ρε σεις, λέω να παίξουμε τα σκλαβάκια, κι άμα γυρίσουνε...

 Έτσι, το ρίξαμε στο παιχνίδι. Όταν κουραστήκαμε, κόντευε πια με μεσημέρι, αράξαμε στα παραπέτα της γέφυρας σα χελιδόνια στα σύρματα και περιμέναμε. Κάποια ώρα, φάνηκαν να’ ρχονται με το κουλουράκι στο χέρι και χαμόγελα ευτυχίας και περηφάνιας. Ε, και τότε έγινε… Θρήνος και οδυρμός. Δεν έμεινε παντελονάκι, πουκαμισάκι, κορδελίτσα… Τρέξαν οι μεγάλοι από τα γύρω μαγαζιά να τα γλιτώσουν, οπισθοχωρούμε και αρχίζουμε τον πετροπόλεμο, σπάσαμε κεφάλια, τζάμια… Το βράδυ, σαν σκόλασαν οι άνθρωποι από τα καπνομάγαζα, ο μαχαλάς ήταν ανάστατος. Οι πιο πολλοί πάντως μας έδωσαν δίκιο. Την άλλη μέρα, πάμε σχολείο – το θυμάσαι, μωρέ το σχολειό μας; Ήτανε δίπατο, ωραίο, με μεγάλα παράθυρα, εμείς ήμαστε στο κάτω πάτωμα, δύο μέτρα περίπου ύψος από τη γη. Τέλος, μπαίνει ο δάσκαλος μ’ ένα μάτσο βέργες από λυγαριά, κλειδώνει την πόρτα, διαλέγει μια χοντρή βέργα, τη ζυγιάζει στο χέρι του, τη λυγάει, απολαμβάνει τη στιγμή, που λένε, κι αφού μας κοιτάει καλά καλά, φωνάζει: Παυλάρας… Ο Παυλάρας, μόνιμος κάτοικος του τελευταίου θρανίου, σηκώνεται. Έλα δω. Προχωράει λοξά λοξά, σαν τον κάβουρα το ’να μάτι στο δάσκαλο, τ’ άλλο στο παράθυρο. Μόλις πλησιάζει το δάσκαλο, η λυγαριά μ’ ένα φοβερό σφύριγμα σκάει στα πόδια του. Ταυτόχρονα ο δάσκαλος κάνει να τον αρπάξει απ’ το γιακά. Ο Παυλάρας δίνει ένα σάλτο, καβαλάει το παράθυρο, και παρ’ τον κάτω. Το ίδιο κάνουμε και οι υπόλοιποι. Πηδάμε και τρέχουμε. Ανταμώνουμε στον Κουλέ, λίγο πιο κάτω από το σανατόριο, εκεί ήταν το μόνιμο στέκι μας. Μόλις μαζευτήκαμε και οι τέσσερις, λέει ο Παυλάρας, να ορκιστούμε. Λέμε, γιατί; Λέει, να ορκιστούμε και θα σας πω. Βγάζει ένα κομματάκι ξυράφι, μας χαράζει τις ρώγες απ’ τα δάχτυλα. Ανακατέψαμε τα αίματά μας, γίναμε αδέλφια – κάθε φορά που ήτανε να κάνουμε καμιά γερή κλεψιά, δηλαδή να κλέψουμε κανα καναρίνι από την κυρά-Κωνσταντινιά, ή να κάνουμε ντου στο βυσσινόκηπο του Αμερικάνου, ο Παυλάρας έτσι μας όρκιζε – αφού ορκιστήκαμε, μας λέει: Θα σκοτώσουμε το δάσκαλο! Μείναμε. Τέλος, κάποιος ρώτησε: και πώς θα γίνει;

Ο δάσκαλος ήταν, να πούμε, ρολόι Ελβετίας, ή γάιδαρος σε μαγγανοπήγαδο. Κάθε μέρα, την ίδια ώρα, με τις ίδιες κινήσεις, ακολουθούσε το ίδιο δρομολόγιο κι από την ίδια ακριβώς μεριά του δρόμου. Λέει λοιπόν ο Παυλάρας, θ’ ανεβούμε δυο στα κεραμίδια της κυρα-Ελπινίκης, κι άλλοι δυο απ’ την άλλη μεριά, στα κεραμίδια του Κολοκύθα –  ήταν στη στροφή ακριβώς, εκεί όπου το καλντερίμι ανηφοριζε και οι στέγες της κυρα-Ελπινίκης και του Κολοκύθα σχεδόν ενώνονταν πάνω απ’ το δρόμο. Εν τω μεταξύ, όπως ήταν αμφιθεατρικά χτισμένος ο μαχαλάς, απ’ την πίσω μεριά των σπιτιών οι στέγες ήταν σχεδόν ίσαμε το έδαφος. Μεσημέρι, σκαρφαλώνουμε ανά δύο στις στέγες, εφοδιασμένοι με κοτρώνες, σερνόμαστε ως την άκρη της στέγης και φερμάρουμε το δρόμο. Σε λίγο, να ο δάσκαλος που ανηφορίζει για το σπίτι του… Ο δάσκαλος, όπως θα θυμάσαι, δεν είχε τρίχα στο κεφάλι, η φαλάκρα του γυάλιζε σαν κολοκύθα. Θυμάμαι τώρα ότι το πρόβλημά μου δεν ήταν πώς θα σκοτώναμε το δάσκαλο, αλλά πώς θα ρίχναμε τις πέτρες πάνω σ’ αυτό το γυαλιστερό κεφάλι. Αν είχε τουλάχιστο μαλλιά, αν φορούσε καπέλο… Τέλος, είχαμε ορκιστεί. Φτάνει ο δάσκαλος από κάτω μας, πετάμε τις πέτρες, κάποια απ’ όλες τον βρίσκει κατακέφαλα, παρ’ τον κάτω. Από αυλή σε αυλή εμείς, στο δασάκι του Κουλέ. Καθίσαμε, παίξαμε, και το βραδάκι, λίγο πριν βασιλέψει ο ήλιος, κατηφορίζουμε για το μαχαλά. Ένας μαχαλάς ανάστατος. Μόλις μας βλέπουν οι μανάδες μας, πέφτουν απάνω μας: πού ήσαστε, βρε κοπρόσκυλα, πού γυρίζετε, για ελάτε εδώ και τα τέτοια. Εμείς, πού να πλησιάσουμε! Στεκόμαστε από μακριά. Εν τω μεταξύ, βλέπουμε μια ασυνήθιστη κίνηση. Χωροφύλακες με στολή, οι χαφιέδες με πολιτικά μπαινοβγαίνουν στα σπίτια του μαχαλά. Τι έγινε; Όταν βρήκαν το δάσκαλο με σπασμένο το κεφάλι, χάλασε ο κόσμος. Ο δάσκαλος, όπως σου είπα, ήταν και οργανωτής της Ε.Ο.Ν. Θεωρήθηκε λοιπόν απόπειρα δολοφονίας στελέχους της δικτατορίας, πλάκωσε η ασφάλεια και χτένιζε όλο το μαχαλά. Ο μαχαλάς όμως ήταν στέκι και κρυψώνα πολλών παράνομων κομμουνιστών που γλίτωσαν από τη δικτατορία του Μεταξά. Έγινε χαμός. Να πηδούν οι παράνομοι από κεραμίδι σε κεραμίδι και από αυλή σε αυλή. Τέλος, έγινε και ζημιά, τσακώσανε κάμποσους όπως μπουκάρανε ξαφνικά. Ήταν, να πούμε, κεραυνός εν αιθρία. Στο σπίτι μου, εκείνο τον καιρό, κρύβονταν δύο μέλη του Μακεδονικού Γραφείου. Ευτυχώς, γλιτώσανε. Έπιασαν όμως το γέρο μου και πολλούς άλλους. Θρήνος. Εμείς τσιμουδιά, τον κοριό. Δεν ήτανε τόσο ο όρκος, όσο ο φόβος για τη ζημιά που έγινε. Από τότε, βάλαμε τέρμα στο σχολείο. Για μένα ήρθε πιο βολικά, μιας και, αφού πιάσανε το γέρο μου, έπρεπε και κάποιος άλλος να δουλέψει εκτός από τη μάνα. Όταν καταλάγιασαν τα πράματα – αυτά τα’ μαθα μετά, όταν μεγάλωσα – τα στελέχη του Γραφείου που διασώθηκαν, άρχισαν  να ψάχνουν να δουν τι έγινε, δηλαδή ποιοι αποπειράθηκαν να σκοτώσουν το δάσκαλο. Ύστερα από πολλή σκέψη, κατέληξαν πως ήταν προβοκάτσια των τροτσκιστών. Μια ζωή, ό,τι συνέβαινε έξω από το πεντάγραμμο, το φορτώναμε στους τροτσκιστές… Όμως ο γιατρός, που ήταν και επικεφαλής, ένας πολύ καλός άνθρωπος που έμενε σπίτι μας – γλίτωσε κι αυτός, τον σκότωσαν όμως αργότερα οι Βούλγαροι το ’42 στο Στρυμόνα – έξυπνος και φίνος, όπως σου’ λεγα, δεν του’ βγαινε το συμπέρασμα: προβοκάτσια = τροτσκιστές. Κι ένα βράδυ, μόλις γύρισα από τη δουλειά, δούλευα τότε σ’ ένα φούρνο για μια φραντζόλα ψωμί την μέρα, με φώναξε στην κάμαρά του. Εγώ είπα πως θα’ θελε να πάω πάλι κανα δεματάκι πουθενά (πότε πότε κουβάλαγα κάτι τέτοια δεματάκια, στη ζούλα, όπως μας είχανε ψήσει). Τέλος, λέω κάτι τέτοιο θα θέλει. Μόλις μπαίνω μέσα, μου λέει, καλώς τον, τι γίνεται; Λέω, καλά. Μου λέει, πώς πάει η δουλειά; Εγώ, καλά, αλλά λίγο κρύα, κάποιο στήσιμο μου μύρισε η κουβέντα. Ψυλλιάστηκε την κρυαμάρα μου και μου λέει, ξέρεις τι θέλω να σε ρωτήσω; Και πριν προλάβω να πω όχι, μου λέει, μήπως μάθατε τίποτα για το ποιος χτύπησε το δάσκαλό σας; Ε, λέω, καλά… Τι «καλά»; Ξέρεις; Ε, λέω, ξέρω, Ποιος; Είμαι ορκισμένος, δε λέω. Βρε αμάν, βρε ζαμάν, τίποτα εγώ. Τέλος, με πιάνει με τα λιμά, με όρκους και τα τέτοια, ώσπου το ξεφουρνίζω. Και γιατί τον χτυπήσατε; Γι’ αυτό και γι’ αυτό. Έβαλε κάτι γέλια, μέχρι που του’ ρθαν δάκρυα στα μάτια. Εντάξει, μου λέει, ο όρκος όρκος, είσαι τσίφτης, τσάκω κι ένα δίφραγκο. Τ’ άρπαξα στον αέρα. Έτσι τελείωσε αυτή η ιστορία.

---

*  Ο Χρόνης Μίσιος είναι συγγραφέας. Ζει στην Αθήνα. Το κείμενο είναι απόσπασμα-προσαρμογή από το βιβλίο του «…καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς», εκδ. «Γράμματα», Αθήνα 1985

Παλιά Ποταμούδια - Φωτογραφίες από μια άλλη εποχή

Τα Ποταμούδια πριν την κατασκευή του σχολείου (Αρχείο Ν. Ρουδομέτωφ)

Η συνοικία στα τέλη της δεκαετίας του'30 (Αρχείο Γιώργου Στρατή)

Κατοχή. Η σύζυγος του Βούλγαρου «δημάρχου» μοιράζει φαγώσιμα στα παιδιά στην είσοδο του σχολείου. (Αρχείο Δημοτικού Μουσείου Καβάλας)

Αυτή η φωτογραφία πρέπει να βγήκε το 1946. Συσσίτιο για τα παιδιά μια εποχή που ένα πιάτο φακές ήταν μέγα ζητούμενο. Διακρίνονται η διευθύντρια Ευθαλία Χριστοδουλίδου και ο δάσκαλος Άγγελος Άμποτ με τις τραπεζοκόμες. Τα αγόρια κούρεμα «γουλί» για την αποφυγή ψειρών, τα κορίτσια κοτσιδάκια. Τρώνε στο ημιυπόγειο του σχολείου - σήμερα αίθουσα Μουσικής. Το βλέμμα των αγοριών τα λέει όλα… (Αρχείο Δ. Κεραμιδά)

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ Δ.Σ. ΣΕ ΣΩΜΑ

Την Τρίτη 25 Ιουνίου 2013 πραγματοποιήθηκε η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας στην οποία εξελέγησαν τα επτά μέλη του Δ.Σ. και τα δύο μέλη της ελεγκτικής επιτροπής ενώ την Τετάρτη 26 Ιουνίου 2013 συγκροτήθηκε το Δ.Σ. του Συλλόγου:
Μιχάλης Ευαγγελίδης, Πρόεδρος
Νίκος Τοραμανίδης, Αντιπρόεδρος
Γιώτα Λατσούρη, Γραμματέας
Αναστασία Ακιόζογλου, Ταμίας
Γερμανίδου Τάνια, Μέλος

Λουλούδη Κατερίνα, Μέλος

Μοσχοφίδου Αγγελική, Μέλος
Στην ελεγκτική επιτροπή εξελέγησαν οι Λάζαρος Κωνσταντινίδης και Κώστας Πεφάνης.
Ο Σύλλογός μας θα αρχίσει τις (πολύ ενδιαφέρουσες πιστεύουμε) δράσεις του από τον προσεχή Σεπτέμβριο. Μέχρι τότε, να είστε όλες και όλοι καλά για να ανταμώσουμε πάλι με όρεξη και μεράκι για δημιουργία.
Καλό Καλοκαίρι!

Το καταστατικό του Συλλόγου μας

Κ Α Τ Α Σ Τ Α Τ Ι Κ Ο

ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ

«ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΤΑΜΟΥΔΙΩΝ»

ΑΡΘΡΟ 1

 ΙΔΡΥΣΗ – ΕΠΩΝΥΜΙΑ – ΕΔΡΑ – ΕΜΒΛΗΜΑ

1. Ιδρύεται Σωματείο με την επωνυμία «ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΤΑΜΟΥΔΙΩΝ» και με έδρα την συνοικία των Ποταμουδίων της πόλης της Καβάλας (11^ο Δημοτικό Σχολείο) του Νομού Καβάλας.

2. Έμβλημα του παραπάνω Σωματείου είναι ένα φύλλο καπνού. Η σφραγίδα του Σωματείου έχει κυκλικά την επωνυμία και το έτος ιδρύσεως του Συλλόγου και στο κέντρο το έμβλημά του.

ΑΡΘΡΟ 2

ΣΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Σκοποί του Συλλόγου είναι:

α. Η αλληλεγγύη, συνεργασία και συλλογική δράση, για την κοινωνική, ηθική, πολιτιστική και μορφωτική προαγωγή των μελών του.

β. Η συνειδητοποίηση μεταξύ των μελών του της κοινής ιστορικής και τοπικής καταγωγής τους, και ό,τι αυτό συνεπάγεται ως ευθύνη, χρέος και αποστολή για τη διάσωση, διαφύλαξη, καλλιέργεια και διάδοση των τοπικών ηθών, εθίμων και παραδόσεων, αλλά και της ιστορίας μας γενικότερα.

γ. Η συλλογική προσπάθεια για τον εξωραϊσμό της συνοικίας των Ποταμουδίων, την προστασία του φυσικού και του δομημένου περιβάλλοντός της και την επιμόρφωση των κατοίκων της συνοικίας.

δ. Η ανάπτυξη δεσμών και η καλλιέργεια σχέσεων μεταξύ των μελών του Συλλόγου με άλλους τοπικούς πολιτιστικούς συλλόγους, καθώς και η συνεργασία με επιστημονικούς και πνευματικούς οργανισμούς ή οργανώσεις, με άλλους συλλόγους, με ενώσεις ή συνδέσμους ή ομοσπονδίες ή συνομοσπονδίες.

ΑΡΘΡΟ 3

ΜΕΣΑ ΠΡΟΣ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΩΝ ΣΚΟΠΩΝ

1. Ο σκοπός του Συλλόγου υλοποιείται με κάθε νόμιμο και πρόσφορο μέσο στα πλαίσια του Καταστατικού και των αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης και του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.) και ειδικότερα:

α. Με διαλέξεις και δημόσιες συζητήσεις.

β. Με την έκδοση και κυκλοφορία έντυπου τυπωμένου ή και ηλεκτρονικού, ιστορικού, πολιτιστικού ψυχαγωγικού, αθλητικού και λαογραφικού περιεχομένου.

γ. Με την οργάνωση εκδηλώσεων πνευματικού και ψυχαγωγικού περιεχομένου.

δ. Με τη συγκρότηση μουσικού, χορευτικού, θεατρικού και άλλων τμημάτων και την οργάνωση βιβλιοθήκης.

ε. Με την καθιέρωση θεσμού υποτροφιών, που θα απονέμονται με ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. σε καταγόμενα από τα Ποταμούδια πρόσωπα, για την κοινωνική, πνευματική, επιστημονική και κάθε άλλη αξιόλογη διάκρισή τους.

στ. Με τη συνεργασία γενικά με άλλους πολιτιστικούς συλλόγους.

2. Ο Σύλλογος μπορεί με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης να γίνει μέλος της Ένωσης Πολιτιστικών Συλλόγων Νομού Καβάλας, ή και άλλων ευρύτερων δικτύων.

ΑΡΘΡΟ 4

ΕΓΓΡΑΦΗ ΜΕΛΩΝ

1. Προκειμένου να καταστεί κάποιος μέλος του Συλλόγου απαιτείται να υποβάλει γραπτή αίτηση στο Δ.Σ., η οποία, εκτός από το ονοματεπώνυμο, το πατρώνυμο και το μητρώνυμο του αιτούντος, τον τόπο γέννησης, τα στοιχεία της αστυνομικής του ταυτότητας, τη διεύθυνση κατοικίας, τον αριθμό τηλεφώνου του και προαιρετικά την ηλεκτρονική του διεύθυνση (e-mail), πρέπει να αναφέρει ότι:

α. αποδέχεται το παρόν καταστατικό, το οποίο γνωρίζει,

β. δεν στερείται τα πολιτικά του δικαιώματα και δεν έχει καταδικασθεί από ποινικό δικαστήριο για κακούργημα,

γ. δέχεται να καταβάλει στο Σύλλογο ως δικαίωμα εγγραφής το ποσό των πέντε (5) ευρώ και την ετήσια συνδρομή ποσού δέκα (10) ευρώ.

2. Ο Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου παραλαμβάνει τις αιτήσεις και τις καταγράφει στο βιβλίο των υπό έγκριση μελών απ' το Δ.Σ., με όλα τα στοιχεία του αιτουμένου. Στη συνέχεια το Δ.Σ., στην πρώτη συνεδρίαση που ακολουθεί μετά την υποβολή της αίτησης, αφού διαπιστώσει την πληρότητα των στοιχείων, δέχεται με ομοφωνία των παρόντων μελών του την εγγραφή του αιτούντος και την καταχωρίζει στο βιβλίο Μητρώου.

3. Η απόρριψη αιτήματος εγγραφής ως μέλους από το Δ.Σ. είναι πάντα αιτιολογημένη και γνωστοποιείται στον ενδιαφερόμενο με συστημένη επιστολή μέσα σε δέκα ημερολογιακές ημέρες από τη λήψη της απόφασης απόρριψης. Ο ενδιαφερόμενος, μετά την απόρριψη της αίτησής του, έχει δικαίωμα έγγραφης προσφυγής στην πρώτη Γενική Συνέλευση, η οποία αποφασίζει οριστικά για το θέμα με απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων ταμειακώς τακτοποιημένων μελών της.

4. Η ιδιότητα μέλους αποκτάται με την απόφαση του Δ.Σ. ή της Γ.Σ. που διατάζει την εγγραφή.

5. Κάθε μέλος έχει καθήκον να γνωστοποιεί στο Δ.Σ. χωρίς καθυστέρηση κάθε αλλαγή των στοιχείων επικοινωνίας του.

ΑΡΘΡΟ 5

ΤΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΠΙΤΙΜΑ ΜΕΛΗ

Ο Σύλλογος αποτελείται από Τακτικά και Επίτιμα μέλη.

α. Τακτικά Μέλη του Συλλόγου εγγράφονται με τον όρο ότι αποδέχονται το Καταστατικό και με αίτησή τους στο Δ.Σ. (η οποία εγκρίνεται στην πρώτη μετά την υποβολή της αίτησης συνεδρίαση του Δ.Σ.) όλα τα παρακάτω πρόσωπα ηλικίας άνω των δεκαοκτώ (18) ετών:

1. Όσοι κατάγονται από τη συνοικία των Ποταμουδίων Καβάλας, Έλληνες πολίτες, ανεξάρτητα από φύλο και τόπο κατοικίας ή διαμονής.

2. Οι συγγενείς μετά από γάμο των παραπάνω προσώπων που πληρούν τους υπόλοιπους όρους της παραπάνω παραγράφου.

3. Κάθε πολίτης που κατοικεί ή εγκαθίσταται μόνιμα στην έδρα του Συλλόγου ή έχει ειδική σχέση με τη συνοικία (π.χ. εργασία, περιουσία κλπ.).

4. Όσοι έχουν φοιτήσει ως μαθητές και όσοι εργάζονται ή έχουν εργαστεί ως δάσκαλοι στο 11^ο Δημοτικό Σχολείο Καβάλας.

β. Επίτιμα μέλη του Συλλόγου ανακηρύσσονται με ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. άτομα για την εξαιρετική υπηρεσία τους στην κοινωνία, στις τέχνες, στα γράμματα και στο Σύλλογο. Η ιδιότητα του επίτιμου μέλους είναι τιμητική και δεν συνεπάγεται δικαιώματα ή υποχρεώσεις απέναντι στο Σύλλογο.

ΑΡΘΡΟ 6

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΛΩΝ

Τα τακτικά μέλη είναι ισότιμα απέναντι στο Σύλλογο και μεταξύ τους, αρχή που συνεπάγεται ισότητα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και τα οποία ειδικότερα είναι:

α. Δικαιώματα

1. Ελεύθερη έκφραση και στήριξη γνώμης στα πλαίσια των σκοπών του Συλλόγου.

2. Ελεύθερη ψήφος για την ένταξη ή όχι νέου μέλους, την διαγραφή ή όχι κάποιου μέλους.

3. Συμμετοχή στα όργανα του Συλλόγου και άσκηση του δικαιώματος να εκλέγει και να εκλέγεται και της ψήφου για τη λήψη αποφάσεων με τους όρους του Καταστατικού.

4. Η άσκηση κριτικής για τη λειτουργία των οργάνων και των προσώπων του Συλλόγου και η διατύπωση προτάσεων για την προσφορότερη και αποτελεσματικότερη πραγματοποίηση των σκοπών του Σωματείου.

β. Υποχρεώσεις

1. Η συμμετοχή στις διαδικασίες, στη λειτουργία και στις δραστηριότητες του Συλλόγου.

2. Τακτική καταβολή της συνδρομής και των έκτακτων εισφορών.

3. Κοινωνική συμπεριφορά, αντάξια των αρχών, αξιών και σκοπών του Συλλόγου.

ΑΡΘΡΟ 7

ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ, ΠΟΙΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΜΕΛΩΝ

1. Κάθε μέλος του Συλλόγου μπορεί να αποχωρήσει και να αποσυρθεί οποτεδήποτε θελήσει. Για να είναι έγκυρη η αποχώρησή του και να διαγραφεί από το Μητρώο Μελών πρέπει να το ζητήσει εγγράφως απ' το Δ.Σ. Μαζί με την αίτηση αποχωρήσεώς του, καταβάλλει και τις τυχόν καθυστερούμενες συνδρομές, έκτακτες εισφορές κλπ. μέχρι το τέλος του οικονομικού έτους. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν του επιστρέφονται όσα ήδη έχει προκαταβάλει στο Σύλλογο.

2. Στα μέλη που δεν συμμορφώνονται με τις αρχές και τους σκοπούς του Καταστατικού και τις αποφάσεις των οργάνων του Συλλόγου ή μπαίνουν συστηματικά αντιμέτωποι στους επιδιωκόμενους σκοπούς του Συλλόγου, επιβάλλονται αιτιολογημένα από το Δ.Σ. ποινές, που ανάλογα με τη σοβαρότητα της πράξης ή της παράλειψης, διακρίνονται σε:

α. απλή παρατήρηση,

β. έγγραφη επίπληξη,

γ. προσωρινή αναστολή της ιδιότητας του μέλους μέχρι ένα (1) έτος,

δ. οριστική διαγραφή από το Μητρώο Μελών του Συλλόγου.

3. Οποιαδήποτε από τις παραπάνω ποινές επιβάλλεται, αφού προηγουμένως κληθεί να απολογηθεί το μέλος που υπέπεσε σε παράπτωμα.

4. Στις περιπτώσεις γ. και δ. της παραγράφου 2 του άρθρου αυτού, το ελεγχόμενο μέλος έχει το δικαίωμα να προσφύγει στην πρώτη Γενική Συνέλευση μετά την γραπτή γνωστοποίηση της ποινής που του επιβλήθηκε από το Δ.Σ.. Στην περίπτωση αυτή η Γενική Συνέλευση αποφασίζει αιτιολογημένα και οριστικά με ακύρωση ή επικύρωση της ποινής,  με απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων, ταμειακώς τακτοποιημένων μελών, κατόπιν μυστικής ψηφοφορίας.

5. Το μέλος που αποβλήθηκε έχει το δικαίωμα, σύμφωνα με το άρθρο 88 του Αστικού Κώδικα, να προσφύγει στο Μονομελές Πρωτοδικείο μέσα σε δύο (2) μήνες, αφότου του κοινοποιηθεί η απόφαση της Γ.Σ, εφόσον η αποβολή του έγινε αντίθετα με τους όρους του καταστατικού ή αν δεν υπήρχαν σπουδαίοι λόγοι γι’ αυτήν, διατηρώντας όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του μέχρι να τελεσιδικήσει η απόφαση για την αποβολή του.

6. Το μέλος που διαγράφηκε μπορεί να ζητήσει με αίτησή του προς το Δ.Σ., την επανεγγραφή του μόνον μετά την πάροδο δύο (2) χρόνων από τη διαγραφή του. Την αποδοχή ή όχι της αίτησης επανεγγραφής αποφασίζει αποκλειστικώς η Γενική Συνέλευση με απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων ταμειακώς τακτοποιημένων μελών, κατόπιν μυστικής ψηφοφορίας.

7. Μέλη που καθυστερούν την καταβολή των συνδρομών τους στο Σύλλογο, στερούνται του δικαιώματος να εκλέγουν και να εκλέγονται στα διοικητικά του όργανα.

ΑΡΘΡΟ 8

ΠΟΡΟΙ – ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟ ΕΤΟΣ

1. Έσοδα του Συλλόγου είναι:

α. Το δικαίωμα εγγραφής στο Μητρώο Μελών, που ορίζεται σε πέντε (5) ευρώ και καταβάλλεται ολόκληρο από κάθε εγγραφόμενο.

β. Η ετήσια συνδρομή του μέλους, που ορίζεται σε δέκα (10) ευρώ.

γ. Οι έκτακτες εισφορές, το ποσό των οποίων ορίζεται με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης.

δ. Οι εισπράξεις από εκδηλώσεις του Συλλόγου.

ε. Οι δωρεές, κληροδοσίες, κληρονομίες, επιχορηγήσεις (από οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο), που δεν είναι αντίθετες με τις αρχές και το σκοπό του Σωματείου.

στ. Κάθε άλλη νόμιμη παροχή και χορήγηση.

2. Το ύψος των χρηματικών ποσών των περιπτώσεων α. και β. της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου αυξομειώνεται με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης μετά από πρόταση του Δ.Σ.

3. Το διαχειριστικό έτος συμπίπτει απόλυτα με το ημερολογιακό έτος, δηλαδή αρχίζει την 1η  Ιανουαρίου εκάστου έτους και λήγει την 31η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Ειδικά η πρώτη διαχειριστική περίοδος θ’ αρχίσει από την ολοκλήρωση των διαδικασιών σύστασης του Συλλόγου και θα λήξει την 31 Δεκεμβρίου 2013 (θα έχει δηλαδή μικρότερη διάρκεια).

ΑΡΘΡΟ 9

ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

1. Ο Σύλλογος διοικείται και λειτουργεί με τις αρχές της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας και της Ισοτιμίας. Όργανα του  Συλλόγου είναι:

α) η Γενική Συνέλευση (Γ.Σ.)των μελών του,

β) το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) και

γ) η Επιτροπή Οικονομικού Ελέγχου (Ε.Ο.Ε.),

όπως αναλυτικά ορίζεται στα παρακάτω άρθρα.

2. Ο Σύλλογος εκπροσωπείται δικαστικώς και εξωδίκως, ενώπιον κάθε Αρχής, νομικού ή φυσικού προσώπου, από τον Πρόεδρο του Δ.Σ.. Για λόγους λειτουργικότητας και καλής διαχείρισης του Συλλόγου, με απόφαση του Δ.Σ. είναι δυνατόν να ανατεθεί σε μέλος ή μέλη του Δ.Σ. η εκπροσώπηση του Συλλόγου για ορισμένο χρονικό διάστημα, για τη διενέργεια συγκεκριμένης ή συγκεκριμένων πράξεων. Η απόφαση αυτή του Δ.Σ. μπορεί να ανακληθεί οποτεδήποτε.

ΑΡΘΡΟ 10

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ

1. Η Γενική Συνέλευση είναι το ανώτατο και κυρίαρχο όργανο του Συλλόγου και αποφασίζει για κάθε θέμα που τον αφορά, ενώ οι αποφάσεις της είναι υποχρεωτικές για όλα τα μέλη, είτε είναι παρόντα και διαφώνησαν κατά τη λήψη, είτε απόντα. Στη Γενική Συνέλευση τηρούνται Πρακτικά και γράφονται σε ειδικό βιβλίο. Η Γενική Συνέλευση διακρίνεται σε Τακτική και Έκτακτη.

3. Η Τακτική Γενική Συνέλευση  συγκαλείται από τον Πρόεδρο του Δ.Σ. και ανακοινώνεται προς τα μέλη είτε με ατομική έγγραφη ή ηλεκτρονική πρόσκληση, είτε με τοιχοκόλληση σε δημόσιους χώρους, είτε με δημοσίευση στον Τύπο πέντε (5) ημερολογιακές ημέρες πριν από τη Γενική Συνέλευση. Η ανακοίνωση αυτή (πρόσκληση, τοιχοκόλληση ή δημοσίευση) καθορίζει τα θέματα της Ημερήσιας Διάταξης, τον ακριβή χρόνο και τόπο της συνεδρίασης του Συλλόγου, τον αύξοντα αριθμό της Συνέλευσης (πρώτη, δεύτερη κλπ.), τον αριθμό των μελών που απαιτούνται για την απαρτία καθώς και τυχόν ημερομηνία επόμενης Συνέλευσης σε περίπτωση μη απαρτίας. Στα μέλη που κατοικούν εκτός της πόλης της Καβάλας αποστέλλεται ταχυδρομικά ή ηλεκτρονικά ατομική πρόσκληση δέκα (10) ημερολογιακές ημέρες πριν από την παραπάνω Γενική Συνέλευση.

3. Στη Γενική Συνέλευση παίρνουν μέρος όλα τα μέλη που έχουν καταβάλλει πριν από την έναρξη των εργασιών, όλες τις συνδρομές τους. Η Γενική Συνέλευση έχει απαρτία όταν είναι παρόντα τα μισά από τα μέλη του Συλλόγου που είναι ταμιακά τακτοποιημένα. Ο έλεγχος γίνεται από τον Πρόεδρο του Δ.Σ. με βάση τους ενημερωμένους Πίνακες του Ταμία. Αν υπάρχει απαρτία ο Πρόεδρος του Δ.Σ. καλεί τη Γενική Συνέλευση, να εκλέξει με τη διαδικασία των προτάσεων και με ψηφοφορία με ανάταση των χεριών τριμελές Προεδρείο, που αποτελείται από Πρόεδρο, Γραμματέα - Πρακτικογράφο και ένα μέλος. Αν δεν υπάρχει απαρτία η Γενική Συνέλευση συγκαλείται χωρίς άλλες διατυπώσεις την ίδια ημέρα και ώρα της επόμενης εβδομάδας, με τα ίδια θέματα Ημερήσιας Διάταξης. Στη δεύτερη συνεδρίαση απαρτία υπάρχει όταν είναι παρόντα το 1/4 των μελών που είναι ταμιακά τακτοποιημένα. Σε περίπτωση μη απαρτίας στη δεύτερη συνεδρίαση καλείται νέα Γενική Συνέλευση την επόμενη εβδομάδα, ίδια ημέρα και ώρα και με τα ίδια θέματα. Η τρίτη αυτή Γενική Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί με όσα από τα μέλη του Συλλόγου είναι παρόντα.

4. Ο Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης κηρύσσει την έναρξη και τη λήξη των εργασιών της, διευθύνει τη διαδικασία με τη σειρά των θεμάτων της Ημερήσιας Διάταξης. Ο Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης καταρτίζει τον κατάλογο των ομιλητών, δίνει τον λόγο στα μέλη ή τον αφαιρεί αν είναι εκτός θέματος και αποβάλλει κάθε παρεκτρεπόμενο. Καλεί τα μέλη να ψηφίσουν στα Θέματα της Ημερήσιας Διάταξης. Γενικά έχει τον έλεγχο και την εποπτεία της Γενικής Συνέλευσης.

5. Ο Γραμματέας της Γενικής Συνέλευσης τηρεί τα Πρακτικά, που τα συνυπογράφει με τον Πρόεδρο και το τρίτο μέλος του Προεδρείου, το οποίο βοηθά το Γραμματέα στο έργο του.

6. Η Γενική Συνέλευση αποφασίζει με σχετική πλειοψηφία των παρόντων μελών που είναι ταμιακά τακτοποιημένα, εκτός από τις περιπτώσεις τροποποίησης του Καταστατικού, αλλαγής του σκοπού ή διάλυσης του Συλλόγου, οπότε ισχύουν οι προϋποθέσεις των άρθρων 14 και 15 του παρόντος. Οι ψηφοφορίες είναι μυστικές όταν αφορούν αρχαιρεσίες, ζητήματα εμπιστοσύνης προς τη Διοίκηση και προσωπικά θέματα. Σε κάθε άλλη περίπτωση η ψηφοφορία είναι φανερή, εκτός αν υπάρξει αντίθετη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης και γίνεται με ανάταση του χεριού.

7. Στην Τακτική Γενική Συνέλευση διαβάζονται και επικυρώνονται τα Πρακτικά της προηγούμενης Γενικής Συνέλευσης και λογοδοτεί το Δ.Σ. για τα πεπραγμένα, διαβάζεται ο απολογισμός του προηγούμενου οικονομικού έτους και η έκθεση της Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου και στη συνέχεια εγκρίνεται ή όχι η διαχείριση της Διοίκησης του Συλλόγου. Στη συνέχεια διαβάζεται και εγκρίνεται ο προϋπολογισμός του επόμενου έτους και ακολουθεί συζήτηση για τον προγραμματισμό εκδηλώσεων και άλλα τυχόν ζητήματα της Ημερήσιας Διάταξης.

8. Το Δ.Σ. είναι υποχρεωμένο να συμπεριλάβει στην Ημερήσια Διάταξη της Γενικής Συνέλευσης (Τακτικής ή Έκτακτης), οποιοδήποτε θέμα που προτάθηκε εγγράφως από το 1/10 τουλάχιστον των μελών του Συλλόγου που είναι ταμιακά τακτοποιημένα, πριν από δύο (2) το λιγότερο ημέρες πριν τη σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης. Θέμα που δεν γράφηκε στην Ημερήσια Διάταξη δεν συζητείται.

8. Η Έκτακτη Γενική Συνέλευση συγκαλείται από τον Πρόεδρο του Δ.Σ. με απόφαση του Δ.Σ. που ορίζει και τα θέματα της Ημερήσιας Διάταξης ή με αίτηση του ενός πέμπτου (1/5) των μελών που είναι ταμιακά τακτοποιημένα, την οποία απευθύνουν στο Δ.Σ. και στην οποία γράφονται τα θέματα της Ημερήσιας Διάταξης και η αιτιολογία του επείγοντος χαρακτήρα της σύγκλησης του οργάνου. Στη δεύτερη αυτή περίπτωση ο Πρόεδρος είναι υποχρεωμένος να συγκαλέσει Έκτακτη Γενική Συνέλευση μέσα σε ένα (1) μήνα το πολύ από την κατάθεση της αίτησης. Η Έκτακτη Γενική Συνέλευση ανακοινώνεται προς τα μέλη δέκα (10) ημέρες πριν τη σύγκλησή της, με τον ίδιο τρόπο που αναφέρεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου. Στα μέλη που κατοικούν εκτός της πόλης της Καβάλας αποστέλλεται ταχυδρομικά ή ηλεκτρονικά ατομική πρόσκληση δεκαπέντε (15) ημερολογιακές ημέρες πριν από την παραπάνω Γενική Συνέλευση.

ΑΡΘΡΟ 11

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

1. Το Δ.Σ. αποτελείται από επτά (7) μέλη, εκλέγεται για διετή θητεία με μυστική ψηφοφορία (με ενιαίο ψηφοδέλτιο) από την Τακτική Γενική Συνέλευση.

2. Στο Δ.Σ. εκλέγονται με σειρά πλειοψηφίας οι πρώτοι επτά (7) υποψήφιοι. Οι πέντε (5) πρώτοι επιλαχόντες με σειρά πλειοψηφίας, είναι αναπληρωματικά μέλη, καλούμενα κατά περίπτωση να αναπληρώσουν τυχόν κενά στην προβλεπόμενη επταμελή σύνθεση του Δ.Σ.

3. Το μέλος που έχει τις περισσότερες ψήφους και σε περίπτωση ισοψηφίας το αρχαιότερο, καλεί μέσα σε οκτώ ημέρες τα μέλη που εκλέγονται να συγκροτηθούν σε σώμα για να εκλέξουν Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο, Γραμματέα, Ταμία και μέλη. Η ψηφοφορία είναι μυστική, ξεχωριστά για κάθε αξίωμα και απαιτείται η απόλυτη πλειοψηφία.

4. Ο Πρόεδρος καλεί μέσα σε οκτώ ημέρες κοινή συνεδρίαση του νέου και του απερχόμενου Δ.Σ. για την παράδοση και παραλαβή του αρχείου, της σφραγίδας, των Βιβλίων οικονομικής διαχείρισης, του Μητρώου Μελών και καθετί άλλο που ανήκει στην περιουσία ή διοικητική δικαιοδοσία του Συλλόγου. Στο διάστημα που μεσολαβεί από την Τακτική Γενική Συνέλευση μέχρι την παραπάνω ανάληψη της Διοίκησης, το απερχόμενο Δ.Σ. διαχειρίζεται με ευθύνη, ακόμη και μόνο του, τις υποθέσεις του Συλλόγου που δεν επιδέχονται αναβολή.

5. Το Δ.Σ. συνεδριάζει τακτικά μία φορά το μήνα και έκτακτα κάθε φορά που κρίνει αναγκαίο ο Πρόεδρος ή το ζητήσουν γραπτώς τρία (3) μέλη του Δ.Σ. Το Δ.Σ. βρίσκεται σε απαρτία αν είναι παρόντα πέντε (5) τουλάχιστον μέλη του. Τα θέματα ημερήσιας διάταξης των τακτικών ή έκτακτων συνεδριάσεων, γνωστοποιούνται στα μέλη του Δ.Σ. από τον Πρόεδρο, τουλάχιστον δύο (2) ημερολογιακές ημέρες πριν τη συνεδρίαση.

6. Οι αποφάσεις του Δ.Σ. λαμβάνονται με απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών του. Σε περίπτωση ισοψηφίας η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται για μία και μόνη φορά. Αν στην επαναληπτική ψηφοφορία προκύψει και πάλι ισοψηφία, υπερισχύει η ψήφος του Προέδρου του Δ.Σ.7. Μέλος του Δ.Σ. που απουσιάζει αδικαιολόγητα από τρεις συνεχείς τακτικές συνεδριάσεις ή δικαιολογημένα από οκτώ (8) τακτικές και έκτακτες (συνολικά) συνεδριάσεις, θεωρείται ότι έχει παραιτηθεί και αναπληρώνεται από τον πρώτο επιλαχόντα Σύμβουλο. Σε κάθε περίπτωση που ο αριθμός μελών του Δ.Σ. έχει μειωθεί κατά (4) τέσσερα μέλη, συγκαλείται με ευθύνη του Προέδρου, μέσα σε δέκα πέντε (15) ημέρες έκτακτη Γενική Συνέλευση για την εκλογή μελών για τη συμπλήρωση του Δ.Σ. Το Σωματείο κατά οικονομία μπορεί να διοικηθεί από τετραμελές Δ.Σ., μόνο στην περίπτωση που για τη λήξη της θητείας του απομένει χρόνος λιγότερος από ένα (1) έτος.

8. Το Δ.Σ. διοικεί το Σύλλογο, διαχειρίζεται τις υποθέσεις του, ψηφίζει και υποβάλλει για έγκριση στη Γενική Συνέλευση τον απολογισμό και ισολογισμό της χρήσης που έληξε καθώς και τον προϋπολογισμό της επόμενης χρήσης και γενικά αποφασίζει για όλα τα θέματα που δεν ανήκουν ρητά στη δικαιοδοσία της Γενικής Συνέλευσης και που υπηρετούν το σκοπό του Σωματείου. Τα μέλη του Δ.Σ. ευθύνονται για πράξεις ή παραλείψεις βλαπτικές για τα συμφέροντα του Συλλόγου. Μέλος του Δ.Σ. που απουσίαζε ή είχε αντίθετη γνώμη σε απόφαση βλαπτική για το Σύλλογο, απαλλάσσεται της προσωπικής του ευθύνης. Τα πρακτικά της σχετικής συνεδρίασης αποτελούν στην περίπτωση αυτή πλήρη απόδειξη.

9. Αν λήξει η θητεία του Δ.Σ. και δεν εκλεγεί νέο, λόγω μη ύπαρξης υποψηφίων, το Δ.Σ. ζητά τον διορισμό Διοικούσας Επιτροπής από το αρμόδιο δικαστήριο.

10. Τα βασικά Βιβλία που τηρεί το Δ.Σ. είναι τα ακόλουθα:

α. Μητρώο Μελών

β. Βιβλίο Πρακτικών Δ.Σ.

γ. Βιβλίο Πρακτικών Γενικής Συνέλευσης

δ. Βιβλίο Ταμείου

ε. Βιβλίο Περιουσίας

στ. Βιβλίο Πρωτοκόλλου.

11. Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. εκπροσωπεί δικαστικώς και εξωδίκως το Σύλλογο ενώπιον κάθε Αρχής, νομικού ή φυσικού προσώπου. Σε συνεργασία με τον Γραμματέα καταρτίζει την Ημερήσια Διάταξη των συνεδριάσεων του Δ.Σ. και των Γενικών Συνελεύσεων. Συγκαλεί τις συνεδριάσεις του Δ.Σ. και της Γενικής Συνέλευσης σύμφωνα με το παρόν άρθρο. Προεδρεύει στο Δ.Σ. και λογοδοτεί στη Γενική Συνέλευση για λογαριασμό του Δ.Σ. Συνυπογράφει με το Γραμματέα κάθε έγγραφο του Συλλόγου, εντάλματα πληρωμών και εντολές προς τις Τράπεζες για την ανάληψη χρημάτων ή άλλων αξιών που έχουν κατατεθεί στο όνομα του Σωματείου. Έχει τη γενική επιμέλεια και επίβλεψη για την εφαρμογή του Καταστατικού, των αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης και του Δ.Σ.

12. Ο Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. αναπληρώνει σε όλα του τα καθήκοντα τον Πρόεδρο που απουσιάζει ή κωλύεται. Όταν απουσιάζει ή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος τον αναπληρώνει Σύμβουλος, ο οποίος ορίζεται με απόφαση του Δ.Σ. Οι ιδιότητες και αρμοδιότητες του Προέδρου, του Γραμματέα και του Ταμία του Δ.Σ. δεν μπορούν να συμπέσουν σε καμία περίπτωση στο ίδιο πρόσωπο. Για λόγους λειτουργικότητας και καλής διαχείρισης του Σωματείου ο Πρόεδρος έχει τη δυνατότητα να εκχωρήσει εγγράφως στον Αντιπρόεδρο ορισμένες αρμοδιότητές του, τις οποίες και ανακαλεί κατά την κρίση του.

13. Ο Γενικός Γραμματέας του Δ.Σ. φροντίζει για την κανονική σύγκληση των συνεδριάσεων του Δ.Σ. και της Γενικής Συνέλευσης, εισηγείται τα θέματα, τηρεί τα Πρακτικά των συνεδριάσεων του Δ.Σ., κρατά τη σφραγίδα του Συλλόγου και όλα τα Βιβλία εκτός από το Ταμείο, τηρεί το Μητρώο και το αρχείο, διεκπεραιώνει την αλληλογραφία και συνυπογράφει μαζί με τον Πρόεδρο τα Πρακτικά των συνεδριάσεων και κάθε άλλο έγγραφο. Σε συνεργασία με τον Πρόεδρο συντάσσει την έκθεση πεπραγμένων του Δ.Σ. και με τον Ταμία τον ετήσιο διαχειριστικό απολογισμό και προϋπολογισμό.

14. Ο Ταμίας του Δ.Σ. είναι υπεύθυνος για τη χρηματική διαχείριση και τη λοιπή Περιουσία του Συλλόγου. Εισπράττει, με διπλότυπες αποδείξεις είσπραξης, τις συνδρομές των μελών καθώς και κάθε έκτακτο έσοδο του Συλλόγου. Ο Ταμίας ενεργεί ύστερα από έγκριση του Δ.Σ. τις πληρωμές με εντάλματα πληρωμής και αποδείξεις, που αναγράφουν τη συνεδρίαση στην οποία το Δ.Σ. πήρε τη σχετική απόφαση. Τα εντάλματα πληρωμής υπογράφονται από τον Πρόεδρο ή τον Αντιπρόεδρο και τον Ταμία. Ο Ταμίας τηρεί τα διαχειριστικά βιβλία του Συλλόγου, που είναι αριθμημένα και υπογεγραμμένα στην τελευταία σελίδα από τον Πρόεδρο ή τον Αντιπρόεδρο. Καταρτίζει και υποβάλλει έγκαιρα στο Δ.Σ. και τη Γενική Συνέλευση, τους ταμειακούς λογαριασμούς, προϋπολογισμούς και απολογισμούς του Συλλόγου με όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά για τον έλεγχο από την Επιτροπή Οικονομικού Ελέγχου. Ο Ταμίας καταθέτει τα χρήματα του Συλλόγου, όταν αυτά ξεπερνούν τα εκατό (100) ευρώ σε Τράπεζα που ορίζεται με απόφαση του Δ.Σ. Για κάθε ανάληψη χρημάτων που έχουν κατατεθεί, απαιτείται εξουσιοδότηση που την υπογράφουν ο Πρόεδρος ή ο Αντιπρόεδρος. Τον Ταμία όταν απουσιάζει ή κωλύεται τον αναπληρώνει ένας Σύμβουλος.

15. Σύμφωνα με το άρθρο 98 του Αστικού Κώδικα, τα μέλη του Δ.Σ. δεν έχουν δικαίωμα ψήφου αν η σχετική απόφαση αφορά την επιχείρηση δικαιοπραξίας, την έγερση ή κατάργηση δίκης μεταξύ του Συλλόγου και του μέλους ή του συζύγου του ή εξ αίματος συγγενή του, μέχρι και τον 3ο βαθμό.

ΑΡΘΡΟ 12

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

1. Η Επιτροπή Οικονομικού Ελέγχου (Ε.Ο.Ε.) αποτελείται από τρία (3) μέλη, τον Πρόεδρο και δύο Συμβούλους, εκλέγεται μαζί με το Δ.Σ. στην ίδια διαδικασία και για ταυτόχρονη με το Δ.Σ. θητεία. Ταυτόχρονα εκλέγονται και τρία αναπληρωματικά μέλη. Το όργανο αυτό δεν υπάρχει ως μονομελές.

2. Η Επιτροπή Οικονομικού Ελέγχου εποπτεύει οποτεδήποτε την οικονομική διαχείριση του Συλλόγου, έχει άμεση πρόσβαση σε όλα τα οικονομικά Βιβλία του Σωματείου και συνεδριάζει με πρόσκληση του Προέδρου ή μετά από αίτηση μέλους της. Υποβάλλει δια του Προέδρου του Δ.Σ. υποχρεωτικά στις τακτικές Γενικές Συνελεύσεις και προαιρετικά στις έκτακτες Γενικές Συνελεύσεις Έκθεση για την διαχείριση και οικονομική κατάσταση του Συλλόγου.

3. Στο τέλος κάθε θητείας του Δ.Σ., η Ε.Ο.Ε. παραλαμβάνει τα διαχειριστικά στοιχεία του Συλλόγου από το Δ.Σ. για έλεγχο. Όταν τελειώσει ο έλεγχος συντάσσει έκθεση διαχείρισης της Διοίκησης και την υποβάλλει στη Γενική Συνέλευση για απαλλαγή των υπολόγων ή καταλογισμό των ευθυνών.

ΑΡΘΡΟ 13

ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ - ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

1. Σε κάθε τρίτη Τακτική Γενική Συνέλευση και μετά το τέλος των άλλων θεμάτων της Ημερήσιας Διάταξης, ακολουθούν αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.) και Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου (Ε.Ο.Ε.).

2. Οι υποψηφιότητες για τα όργανα αυτά υποβάλλονται στον Γραμματέα του Δ.Σ. με έγγραφη δήλωση, τουλάχιστον δύο (2) ημέρες πριν από τη σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης.

3. Μία ημέρα πριν τη σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης με ευθύνη του Δ.Σ. καταρτίζεται ενιαίο ψηφοδέλτιο που στη μία όψη είναι γραμμένα με αλφαβητική σειρά τα ονοματεπώνυμα των υποψηφίων για το Δ.Σ. και στην άλλη όψη των υποψηφίων για την Επιτροπή Οικονομικού Ελέγχου.

4. Κάθε σύνεδρος έχει δικαίωμα να σημειώσει μέχρι και δύο σταυρούς προτίμησης για την εκλογή των μελών του Δ.Σ., μέχρι και δύο σταυρούς προτίμησης για την εκλογή των μελών της Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου.

5. Η εκλογή των υποψηφίων γίνεται με σειρά πλειοψηφίας μέχρι και τη συμπλήρωση του προβλεπόμενου για κάθε όργανο αριθμού των μελών του.

6. Αρχαιρεσίες γίνονται ακόμη και στην περίπτωση που η Γενική Συνέλευση συνεδριάζει με τη μειωμένη απαρτία των παρόντων μελών.

7. Η ψηφοφορία ολοκληρώνεται οπωσδήποτε μέσα στην ίδια μέρα, και διεξάγεται από τριμελή Εφορευτική Επιτροπή.

8. Η Εφορευτική Επιτροπή εκλέγεται δια βοής κατά την έναρξη των εργασιών και μετά την εκλογή Προεδρείου της Γενικής Συνέλευσης, από μέλη του Συλλόγου που δεν είναι υποψήφια για κάποιο όργανο.

9. Η Εφορευτική Επιτροπή, ως όργανο, έχει τη συλλογική ευθύνη και την εποπτεία για την ομαλή διεξαγωγή των αρχαιρεσιών, σύμφωνα με τις διατάξεις του Καταστατικού και του Νόμου, αποφασίζει αμέσως για κάθε αμφισβητούμενη περίπτωση ή ένσταση που υποβάλλεται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας από οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο ή άλλα συναφή ζητήματα, ελέγχει τον κατάλογο των ψηφοφόρων όσον αφορά το δικαίωμα ή όχι αυτών να ψηφίσουν, καθώς επίσης και την κατάρτιση του ονομαστικού καταλόγου των ψηφισάντων και ανακηρύσσει μετά τη διαλογή των ψηφοδελτίων και την καταμέτρηση της σταυροδοσίας, τους επιτυχόντες και αναπληρωματικούς για το Δ.Σ. και την Επιτροπή Οικονομικού Ελέγχου, σύμφωνα με τους όρους του Καταστατικού.

10. Το πρακτικό ανακήρυξης των επιτυχόντων υπογράφεται από τα μέλη της Εφορευτικής Επιτροπής και παραδίδεται ένα αντίγραφο στην απερχόμενη διοίκηση και ένα αντίγραφο στον πρώτο επιτυχόντα για το νέο Δ.Σ., προκειμένου να συγκαλέσει τα μέλη του νέου Δ.Σ. σε διαδικασία συγκρότησής τους σε σώμα.

ΑΡΘΡΟ 14

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ

1. Τροποποίηση του Καταστατικού του Συλλόγου μπορεί να γίνει από τη Γενική Συνέλευση που συγκαλείται ειδικά για αυτό το σκοπό.

2. Για τη λήψη απόφασης για την τροποποίηση του Καταστατικού, απαιτείται η παρουσία του ενός δευτέρου συν ένα (1/2+1) των μελών που είναι ταμιακά τακτοποιημένα και πλειοψηφία των τριών τετάρτων συν ένα (3/4 +1) των παρόντων μελών.

3. Για τη μεταβολή του σκοπού του Σωματείου, πρέπει να συναινέσουν όλα τα μέλη, ενώ οι απόντες συναινούν εγγράφως, σύμφωνα με το άρθρο 100 του Αστικού Κώδικα.

ΑΡΘΡΟ 15

ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

1. Ο Σύλλογος διαλύεται οποτεδήποτε με απόφασης της Γενικής Συνέλευσης των μελών του, σύμφωνα με τα άρθρα 99 και 103 του Αστικού Κώδικα. Για τη λήψη απόφασης για τη διάλυση του Συλλόγου, απαιτείται η παρουσία του ενός δευτέρου συν ένα (1/2 +1) των μελών που είναι ταμιακά τακτοποιημένα και πλειοψηφία των τριών τετάρτων συν ένα (3/4 +1) των παρόντων μελών.

2. Επίσης, ο Σύλλογος διαλύεται όταν τα μέλη του γίνουν λιγότερα από δέκα (10).

2. Σε περίπτωση διάλυσης του Σωματείου η περιουσία του περιέρχεται στο 11^ο Δημοτικό Σχολείο Καβάλας και το αρχείο παραδίδεται στον Διευθυντή του σχολείου αυτού. Σε καμία περίπτωση δεν διανέμεται η περιουσία του Συλλόγου στα μέλη του, σύμφωνα και με τους ορισμούς του άρθρου 106 του Αστικού Κώδικα.

ΑΡΘΡΟ 16

ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΠΡΩΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Ειδικά η πρώτη Γενική Συνέλευση, μετά την αναγνώριση του Συλλόγου, συγκαλείται από τον Πρόεδρο της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής, σε τριάντα (30) ημέρες μετά την εγγραφή του Σωματείου στο Βιβλίο αναγνωρισμένων Συλλόγων του Ειρηνοδικείου Καβάλας και έχει θέμα Ημερήσιας Διάταξης την εκλογή οργάνων του Συλλόγου. Σχετικά με τις προθεσμίες πρόσκλησης των μελών στη Γενική Συνέλευση, ισχύει το πενθήμερο ή δεκαήμερο αντίστοιχα για τα μέλη που διαμένουν εντός και εκτός της έδρας του Σωματείου αντίστοιχα. Για τα υπόλοιπα εφαρμόζονται οι διατάξεις περί Γενικής Συνέλευσης του παρόντος Καταστατικού.

ΑΡΘΡΟ 17

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΜΕΛΟΥΣ

Μέλη του Συλλόγου που κατοικούν ή διαμένουν εκτός του Νομού Καβάλας και αντικειμενικά αδυνατούν να ασκήσουν το δικαίωμα συμμετοχής τους στις Γενικές Συνελεύσεις, μπορούν να αντιπροσωπευθούν από άλλο μέλος, με απλή έγγραφη εξουσιοδότησή τους, η οποία κατατίθεται από τον εξουσιοδοτημένο στον Πρόεδρο του Δ.Σ. αμέσως πριν από τη διαδικασία διαπίστωσης της απαρτίας. Στην περίπτωση αυτή θεωρούνται ως παρόντα τα εξουσιοδοτημένα μέλη και κάθε εξουσιοδοτημένος αντιπροσωπεύει έγκυρα τον εντολέα του σε όλα τα δικαιώματά του. Κατά τα λοιπά, ισχύουν οι περιορισμοί του άρθρου 91 του Αστικού Κώδικα, σύμφωνα με το οποίο η ιδιότητα του μέλους δεν μεταβιβάζεται, ούτε κληρονομείται.

ΑΡΘΡΟ 18

ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ

Στο πλαίσιο των Αρχών του παρόντος Καταστατικού μπορεί με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης και με ευθύνη του Δ.Σ. να καταρτιστεί Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας, που θα καθορίζει με κάθε λεπτομέρεια τη λειτουργία του Συλλόγου και κυρίως τον τρόπο συγκρότησης και λειτουργίας των τμημάτων χορού, μουσικής, θεάτρου κλπ.

ΑΡΘΡΟ 19

Κάθε ζήτημα που δεν ρυθμίζεται από το παρόν Καταστατικό, αντιμετωπίζεται με αποφάσεις του Δ.Σ. που υπόκεινται σε έγκριση της Γενικής Συνέλευσης, ενώ τηρούνται παράλληλα οι διατάξεις των άρθρων 78-107 του Αστικού Κώδικα σχετικά με τα Σωματεία.

ΑΡΘΡΟ 20

Το καταστατικό αυτό, αποτελούμενο από είκοσι (20) άρθρα, διαβάστηκε, συζητήθηκε, και εγκρίθηκε ομόφωνα από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου στην πρώτη συνέλευσή τους, στις 25/06/2013, κατά την οποία εκλέχτηκε πενταμελής Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή, που πήρε εντολή να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για την έγκριση του καταστατικού του Συλλόγου. Η ισχύς τούτου του Καταστατικού θ’ αρχίσει από την εγγραφή του Συλλόγου στα οικεία βιβλία του Ειρηνοδικείου Καβάλας, ενώ η θητεία της προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής θα τελειώσει όταν μετά την έγκριση του καταστατικού,  πραγματοποιηθεί η πρώτη Γενική Συνέλευση για την εκλογή Διοικητικού Συμβουλίου και Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου.

Καβάλα, 25/06/2013